آنكه حبّ آن حضرت مىخورد گناهان را همچنانكه مىخورد آتش هيزم را ؛ و مَثَل آن حضرت مَثَل « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » است كه هر كه يك دفعه بخواند گويا ثلث قرآن را خوانده ، و دو دفعه دو ثلث ، و سه دفعه گويا ختم قرآن نموده ؛ پس هر كه على را به زبان دوست دارد كامل شده براى او ثلث ايمان ، و به لسان و قلب اگر دوست دارد دو ثلث ايمان ، و اگر با اين دو او را نصرت كند به دست خود ، كامل شده در او تمام ايمان . « 1 » و آنكه اصحاب رسول صلى الله عليه و آله منافقين را مىشناختند به بغض آن حضرت . « 2 » و آنكه دشمنان آن حضرت اولاد زنا يا اولاد حيض مىباشند . « 3 » قالَ النَّبِيُّ لِعَلِيٍّ عليه السلام : لا يُحِبُّكَ الّا مَنْ طابَتْ وَلادَتُهُ ، وَلا يُبْغِضُكَ الَّا مَنْ خَبُثَتْ وَلادَتُهُ ، وَلايُواليكَ الّا مُؤْمِنٌ ، وَلايُعاديكَ الّا كافِرٌ . « 4 » وَ عَنْهُ عليه السلام : حُبُّ عَلِيِّ بْنِ ابيطالِبٍ حَسَنَةٌ لاتَضُرُّ مَعَها سَيِّئَةٌ وَ بُغْضُهُ سَيِّئَةٌ لاتَنْفَعُ مَعَها حَسَنَةٌ . « 5 » وَ قالَ صلى الله عليه و آله : شيعَةُ عَلِيِّ عليه السلام هُمُ الْفائِزُونَ يَوْمَ الْقِيمَةِ . « 6 » وَ عَنْ ابي سَعيدِ الْخدْرِيِّ فى قَوْلِه تَعالى « وَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ » ، قالَ بِبُغْضِهِمْ عَلِيّاً عليه السلام . « 7 »

--> ( 1 ) ( . دربارهء روايات ياد شده به ) بحارالانوار ( ، ج 39 ، ص 193 - / 300 مراجعه شود . ) ( 2 ) ( . ) بحارالانوار ( ، ج 39 ، ص 263 . ) ( 3 ) ( . ) بحارالانوار ( ، ج 39 ، ص 263 و 264 . ) ( 4 ) ( . ترجمه : پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود : تو را جز كسى كه ولادتش پاك است دوست نمىدارد ، و جز كسى كه ولادتش پليد است دشمن نمىدارد ، و با تو جز مؤمن دوستى نمىكند و جز كافر دشمنى نمىورزد . ) بحارالانوار ( ، ج 39 ، ص 300 . ) ( 5 ) ( . ترجمه : و از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود : دوستدارى على بن ابى طالب حسنه‌اى است كه همراه آن هيچ گناهى زيان نمىرساند ، و دشمنى با او گناهى است كه همراه آن هيچ كار نيكى سودبخش نيست . ) بحارالانوار ( ، ج 39 ، ص 304 . ) ( 6 ) ( . ترجمه : و فرمود : شيعيان على عليه السلام روز قيامت رستگارانند . ) بحار ( ، ج 39 ، ص 248 . ) ( 7 ) . ترجمه : و از ابو سعيد خدرى روايت شده كه در تفسير كلام الهى ( آيه 30 ، سوره محمد ) : « و هر آينه آنان - منافقان - را در آهنگ گفتارشان مىشناسى » گفت يعنى : به دشمنى آنان نسبت به على عليه السلام ( كه از لحن و مضمون كلامشان آشكار است ) . بحارالانوار ، ج 39 ، ص 260 .